امروز:

لینک

راهنمای ثبت شرکت مسئولیت محدود

راهنمای ثبت شرکت سهامی

مشاوره ثبت شرکت خارجی

خدمات ثبت شرکت بین المللی

خدمات ثبت شرکت تولیدی

خدمات ثبت شرکت سهامی

ثبت برند ارزان

ثبت برند تضمینی

مشاوره ثبت برند


نوشته شده در : چهارشنبه 30 مهر 1399  توسط : سامان حسنی.    نظرات() .

مراجع ذی صلاح ارائه مجوز ثبت شرکت خارجی در سرزمین اصلی





مراجع ذی صلاح برای اخذ مجوز سرمایه گذاری و ثبت شرکت خارجی در سرزمین اصلی و مناطق آزاد کاملاَ متفاوت از یکدیگر می باشند. بدین ترتیب در مقاله حاضر به " مراجع ذی صلاح در سرزمین اصلی " می پردازیم. در این رابطه ، مقالات زیر را نیز می توانید مورد مطالعه قرار دهید :

- ثبت شرکت خارجی در ایران چگونه است ؟
- ضوابط قانونی ثبت شرکت توسط اشخاص خارجی در ایران
- مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت های خارجی
مراجع ذی صلاح در سرزمین اصلی
شرکت خارجی سرمایه گذار در مورد اخذ مجوز سرمایه گذاری در سرزمین اصلی در وهله اول با سازمان سرمایه گذاری مواجه خواهد بود. اما از آن جا که وظیفه های سازمان سرمایه گذاری تقسیم بندی شده است و قانون سرمایه گذاری و آیین نامه اجرایی آن در راستای انجام دادن امور مربوط به سرمایه گذاران خارجی ، علاوه بر سازمان سرمایه گذاری به دو مرجع دیگر که آن ها نیز در همان سازمان واقع شده اند ، اشاره می نماید ، بنابراین به تبعیت از مقررات ذکر شده هر یک از سه مرجع مزبور ذیل عنوان جداگانه بررسی خواهند شد.
اول – سازمان سرمایه گذاری و کمک های اقتصادی و فنی ایران

سازمان سرمایه گذاری اصلی ترین مرکزی است که متولی سرمایه گذاری خارجی در ایران می باشد. قانون سرمایه گذاری، این سازمان را به موجب ماده 5 چنین تعریف می نماید : " سازمان ، تنها نهاد رسمی تشویق سرمایه گذاری های خارجی در کشور و رسیدگی به کلیه امور مربوط به سرمایه گذاری های خارجی می باشد و درخواست های سرمایه گذاران خارجی در خصوص امور مربوطه از جمله پذیرش، ورود ، به کارگیری و خروج سرمایه می باید به آن سازمان تسلیم گردد. "
حال آیا با توجه به این که سازمان سرمایه گذاری اصلی ترین مرکزی است که متولی سرمایه گذاری خارجی در ایران می باشد، مسئولیت کلیه امور مربوط به سرمایه گذاران خارجی را نیز بر عهده دارد ، یا خیر و به عبارت دیگر نسبت به " تصمیم گیری " در خصوص کلیه امور مرتبط با سرمایه گذاری خارجی به خصوص در راستای صدور مجوز سرمایه گذاری صاحب اختیار مطلق است یا خیر ؟
پاسخ آنکه ، این سازمان اگرچه تنها نهاد رسمی است که به کلیه امور مربوط به سرمایه گذاری های خارجی رسیدگی می نماید ، ولی اتخاذ تصمیم در مورد کلیه آن ها با سازمان نمی باشد ، بلکه در مواردی به موجب قوانین و مقررات مربوط مراجع ذی صلاح دیگر نسبت به آن ها تعیین تکلیف خواهند نمود. به عنوان مثال : اگرچه درخواست سرمایه گذار خارجی در خصوص پذیرش سرمایه که همانا صدور مجوز سرمایه گذاری می باشد ، باید به موجب ماده 5 قانون سرمایه گذاری به سازمان سرمایه گذاری تسلیم گردد ، لیکن صرف نظر از آن که تصمیم گیری در خصوص آن بر عهده هیات سرمایه گذاری است ، در مواردی از جمله زمانی که سرمایه خارجی غیر از آن چه که در بندهای ماده 1 قانون سرمایه گذاری تصریح شده، در سایر موارد به موجب بند " و " ماده مزبور ، پذیرش سرمایه خارجی با تصویب هیات دولت امکان پذیر خواهد بود. بنابراین چنین نیست که تصمیم گیری در مورد همه موارد مربوط به سرمایه گذاران خارجی بر عهده سازمان سرمایه گذاری باشد.
دوم- هیات سرمایه گذاری خارجی

هیات سرمایه گذاری خارجی به طور اصولی مسئولیت بررسی و اخذ تصمیم نسبت به کلیه درخواست های سرمایه گذاری اعم از درخواست های مربوط به پذیرش، ورود و به کارگیری سرمایه خارجی و خروج سرمایه و منافع حاصل شده را عهده دار می باشد. به عبارت دیگر، این هیات رکن اصلی برای صدور مجوز سرمایه گذاری است. بر اساس ماده 6 قانون سرمایه گذاری :" به منظور رسیدگی و اخذ تصمیم در خصوص درخواست های موضوع ماده 5، هیاتی با نام هیات سرمایه گذاری خارجی به ریاست معاون وزیر امور اقتصادی و دارایی به عنوان رئیس کل سازمان و مرکب از معاون وزیر امور خارجه، معاون رئیس سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور ، معاون رئیس کل بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و حسب مورد ، معاونین وزارتخانه های ذیربط تشکیل می گردد. در ارتباط با درخواست پذیرش، مجوز سرمایه گذاری پس از تصویب هیات با تایید و امضای وزیر امور اقتصادی و دارایی صادر می گردد. به هنگام پذیرش سرمایه گذاری خارجی، هیات موظف به رعایت ضوابط مندرج در ماده 2 این قانون می باشد ... ." این ماده را می توان یکی از کلیدی ترین مواد قانون سرمایه گذاری قلمداد نمود . اهمیت این ماده از آن جهت است که وظیفه اصلی سازمان سرمایه گذاری در ارتباط با سرمایه گذاران خارجی که همانا صدور مجوز سرمایه گذاری و در نتیجه تحت پوشش قانون قرار دادن آن ها می باشد را تبیین می کند. قانون سرمایه گذاری وظیفه این امر مهم را بر عهده هیات سرمایه گذاری قرار داده است و این ماده اعضای هیات و پروسه رسیدگی را مشخص می نماید.
شایان ذکر است ماده مزبور مسیری طولانی را پشت سر نهاده تا بدین شکل کنونی در آمده است. همان طور که ملاحظه می شود ، اعضای هیات از چهار عضو ثابت تشکیل گردیده است که ریاست آن با رئیس سازمان سرمایه گذاری به عنوان یکی از اعضا خواهد بود و حسب مورد معاونان وزارتخانه های ذی ربط نیز به هیات دعوت خواهند شد. اما در زمان تصویب طرح قانون سرمایه گذاری عده ای وجود اعضای ذکر شده را برای تصمیم گیری کافی نمی دانستند و معتقد بودند که هیات مزبور یک هیات کاملاَ دولتی است و با وجود آن که در شرایط امروز توجه به بخش خصوصی ضرورت دارد و نیز از آن جا که نماینده ای از بخش خصوصی و بخش تعاونی در هیات وجود ندارد ، پیشنهاد اضافه شدن رئیس تاق بازرگانی و صنایع و معادن و دبیر کل اتاق تعاون را ( له دلیل وجود آن ها در طرح ابتدایی قانون سرمایه گذاری ) به اعضای اصلی هیات مطرح نمودند.
عده ای دیگر به مخالفت با بخش دیگری از ماده پرداختند و آن عبارت از تایید نهایی نظر هیات بود. طبق ماده 6 همان گونه که بیان گردید : " ... مجوز سرمایه گذاری پس از تصویب هیات با تایید و امضای وزیر امور اقتصادی و دارایی صادر می گردد ... " حال آن که به موجب طرح اولیه قانون سرمایه گذاری ، پس از تصویب هیات سرمایه گذاری که شامل عده بیشتری از آن چه که مقرر گردیده بود می شد ، مراحل تصویب می بایست توسط وزیر اقتصاد به هیات وزیران منعکس می گردید. نظر برخی از نمایندگان مجلس بر آن بود که مساله ای در این حد از اهمیت باید در سطحی بالاتر از آن چه که در حد یک وزارتخانه می باشد مطرح شود. لذا این امر موجب بحث و تبادل نظر زیادی در مجلس گردید.
در نهایت از جمله دلیل هایی که در خصوص اعضای هیات ، رای اکثریت نمایندگان مجلس را به خود معطوف داشت ، آن بود که به منظور سرعت بخشیدن به درخواست متقاضیان سرمایه گذاری خارجی ضرورت دارد که جمع کوچکی بتواند تصمیم گیری نماید و چون چهار دستگاه ذکر شده می باشند که به عنوان دستگاه های ستادی می توانند و محق می باشند که در ارتباط با پذیرش سرمایه گذاری خارجی که به عبارتی ایجاد تعهد برای دولت است تصمیم گیری نمایند ، نظر آن ها بر این بود که اعضای هیات محدود شده در موارد لزوم ، دستگاه های اجرایی ذی ربط به جلسات هیات دعوت گردند. بنابراین پیشنهاد تایید مصوب هیات توسط وزیر امور اقتصاد و دارایی ، مورد تایید اکثریت نمایندگان مجلس قرار گرفت و در قالب ماده 6 کنونی قانون سرمایه گذاری تجلی یافت.
این اقدام نمایندگان مجلس، از جمله مثبت ترین اقدام هایی بود که در جهت جذب سرمایه گذاری خارجی صورت گرفت. زیرا در زمان حکومت قانون سرمایه گذاری مصوب 1334، به موجب ماده 2 این قانون : " تصمیمات هیات از طرف وزیر اقتصاد به هیات وزیران برای تصویب و صدور اجازه " پیشنهاد می گردید و این فرآیند چند ماهی به طول می انجامید و باعث نارضایتی سرمایه گذاران خارجی می شد ، اما اکنون که امضای وزیر امور اقتصادی و دارایی به عنوان تایید نهایی کافی می باشد ، مجوز سرمایه گذاری در مدتی بسیار کمتر از گذشته صادر می گردد.
سوم- مرکز خدمات سرمایه گذاری خارجی

مرکز خدمات سرمایه گذاری خارجی را می توان مرکزی نوپا در سازمان سرمایه گذاری قلمداد نمود. این مرکز که موجودیت خود را از ماده 16 آیین نامه سرمایه گذاری مصوب 1381 کسب می نماید ، کانون کلیه مراجعه های سرمایه گذاران خارجی خواهد بود. طبق این ماده : " به منظور تسهیل و تسریع در انجام وظایف قانونی سازمان در زمینه های تشویق، پذیرش و حمایت از سرمایه گذار خارجی در کشور ، مرکز خدمات سرمایه گذاری خارجی در محل سازمان تشکیل و نمایندگان دستگاه های ذیربط در آن مستقر می گردند. این مرکز کانون کلیه مراجعات متقاضیان سرمایه گذاری خارجی به سازمان های ذیربط خواهد بود " . آن چه که از مفاد این ماده و مواد مربوط دیگر برمی آید ، هدف اصلی از تشکیل مرکز خدمات ، اطلاع رسانی و انجام دادن هماهنگی های لازم در راستای اقدامات اجرایی که سرمایه گذاران خارجی جهت اخذ مجوز و استقرار و فعالیت خود با آن روبرو هستند و در نهایت استقرار نمایندگان دستگاه های ذی ربط به منظور تسهیل امور مربوط به سرمایه گذاران خارجی می باشد.
سوالی که در این خصوص مطرح می شود آن است که در حقیقت با توجه به مجموع مواد مرتبط، وظایف نمایندگان در سازمان سرمایه گذاری چیست ؟
در جهت پاسخ به سوال مذکور در خصوص وظیفه نمایندگان مستقر در سازمان سرمایه گذاری ، پس از مطالعه دقیق کلیه مواد مرتبط چنین نتیجه گیری می شود که از آن جا که هر یک از وزارتخانه ها و دستگاه های اجرایی ذی ربط وظیفه خاصی را در رابطه با سرمایه گذاران خارجی اینفا می نمایند ، قانون گذار نمی توانسته با صدور یک حکم کلی برای کلیه دستگاه ها تعیین تکلیف نماید. لذا لزوم معرفی یک نماینده " تام الاختیار " از آن جهت بوده است که با توجه به وظیفه های آن دستگاه ، هماهنگی های لازم جهت تسریع و تسهیل امور مربوط به پذیرش و فعالیت سرمایه گذاری های خارجی در کشور انجام شود و نماینده تام الاختیار مزبور نسبت به اقدام های لازم در این خصوص تعیین تکلیف نماید.
به عنوان مثال : سرمایه گذار خارجی باید در مرحله ورود و خروج سرمایه خود از طریق نظام بانکی کشور اقدام نماید. حال هر چقدر که نماینده بانک مرکزی ج. ا. ا در سازمان بخواهد فعال عمل کند و کلیه امور مرتبط با سرمایه گذاری خارجی را تسهیل نماید ، چاره ای جز این ندارد که با ارائه اطلاعات کافی از جمله معرفی ارزهای قابل تبدیل که سرمایه گذار خارجی می تواند سرمایه خود را به صورت آن ارز به کشور وارد نماید و یا معرفی روش های انتقال وجوهی که مورد تایید بانک مرکزی است ، در مواردی که سرمایه گذار خارجی تمایل به استفاده از نظام بانکی کشور برای ورود سرمایه خود ندارد ، روند این امور را تسهیل نماید . در نهایت در صورت تمایل سرمایه گذار از طریق هماهنگی های لازم با بانک مورد نظرش، سرمایه گذار خارجی را به بانک معرفی نماید تا سرمایه گذار خارجی از طریق بانک اقدام به ورود یا خروج سرمایه نماید و در اصل این امکان برای نماینده وجود ندارد که وظایف یک بانک را در خصوص ورود یا خروج سرمایه در سازمان سرمایه گذاری انجام دهد. اگرچه می تواند تمهیدهایی را اتخاذ نماید تا یکی از شعبه های بانک های معتبر کشور در سازمان سرمایه گذاری مستقر شود.
اگر نماینده بانک مرکزی نمی تواند در رابطه با ورود یا خروج سرمایه سرمایه گذار خارجی به طور مستقیم عمل نماید ، این موضوع شامل سایر دستگاه های ذی ربط نخواهد بود . به عنوان مثال : نیروی انتظامی ج . ا. ا می تواند با مستقر نمودن نماینده تام الاختیار خود ( و در صورت ضرورت یک یا دو نفر دیگر ) در سازمان سرمایه گذاری، وظایف مربوط به صدور پروانه اقامت را در خود سازمان انجام دهد. به گونه ای که سرمایه گذاران خارجی جهت صدور و یا تمدید پروانه اقامت خود و سایر مسایل مربوط دیگر بدون نیاز به مراجعه به اداره مربوط در نیروی انتظامی ، به سازمان سرمایه گذاری مراجعه نمایند و به فرض مثال اگر چنین امری ممکن نیست ، نماینده تام الاختیار می تواند با اختصاص دادن و ایجاد یک قسمت مجزا به سرمایه گذاران خارجی در دستگاه های اجرایی مربوط، به گونه ای عمل نماید که سرمایه گذاران خارجی با مراجعه به دستگاه مربوط بدون هیچ گونه نگرانی و یا اتلاف وقت ، کار خود را به انجام رسانند. در هر حال این وظیفه ای است که قانونگذار به عهده نماینده نام الاختیار نهاده است تا با بررسی های لازم ، بهترین گام را در جهت تسهیل و تسریع امور مربوط به سرمایه گذاران خارجی بردارد.


نوشته شده در : پنجشنبه 24 مهر 1399  توسط : سامان حسنی.    نظرات() .

ثبت شرکت چه مسئولیت هایی برای مدیران شرکت با مسئولیت محدود ایجاد می کند ؟

 
در هنگام ثبت شرکت، یکی از مواردی که می بایست آگاهانه در رابطه با آن تصمیم گرفت ، مسئولیت مدیر یا مدیران شرکت است. در این مقاله، ضمن اینکه به ترتیب اداره شرکت با مسئولیت محدود می پردازیم، مسئولیت های مدیران این شرکت را نیز بیان می کنیم. در این رابطه ، مقالات ذیل را نیز می توانید بخوانید :

- اداره شرکت با مسئولیت محدود

- اختیارات و وظایف مدیر شرکت با مسئولیت محدود

- راهنمای گام به گام تشکیل و ثبت شرکت با مسئولیت محدود
• اول : مدیران شرکت

" ترتیب اداره شرکت با مسئولیت محدود ، به وسیله یک یا چند مدیر موظف یا غیرموظف که از بین شرکا یا از خارج برای مدت محدود یا نامحدودی معین می شوند، اداره می گردد. "
بر این اساس :
اولاَ : اداره شرکت با مسئولیت محدود به وسیله مدیران معینه اداره می شود و مرجع تعیین مدیران ، مجمع عمومی شرکا می باشد.
ثانیاَ : مدیر یا مدیران ممکن است موظف ، یعنی حقوق بگیر یا غیرموظف باشند. معمولاَ مدیران غیرموظف مدیرانی هستند که از بین شرکا انتخاب می شوند و با در نظر گرفتن روابط خصوصی شرکا و شناخت آن ها از همدیگر، به صورت افتخاری انجام وظیفه می کنند. ولی اگر مدیر شرکت موظف باشد ، وظیفه و حقوق او از طرف مجمع عمومی شرکا تعیین می شود.
ثالثاَ : مدیر شرکت ممکن است از بین شرکا انتخاب شود یا خارج از شرکت انتخاب گردد.
گرچه علی الاصول شرکا در کار مدیر یا مدیران نظارت دارند، ولی چون طبق ماده 109 قانون تجارت موقعی در شرکت های با مسئولیت محدود هیئت نظار انتخاب می شود که تعداد شرکا بیش از دوازده نفر باشند، بنابراین به منظور اعمال نظارت در کار مدیر یا مدیران در شرکت های با مسئولیت محدودی که تعداد شرکا آن ها تا دوازده نفر می باشند، به نظر بهتر آن است که یک هیئت مدیره ای انتخاب شود که به صورت غیرموظف ( افتخاری ) انجام وظیفه نماید. و چون شرکت ناظر یا بازرسی در این قبیل شرکت ها ندارد ، در کارهای مدیر که تحت عنوان ( مدیرعامل ) انتخاب می شود نظارت نمایند.
رابعاَ : مدت ماموریت مدیر ممکن است محدود یا نامحدود باشد. در صورت محدود بودن مدت مدیریت، تجدید انتخاب ، تمدید مدت مدیریت و یا تعیین مدیر جدید به عهده مجمع عمومی شرکا خواهد بود.
در صورت نامحدود بودن مدت مدیریت ، حدود آن مدت تا موقعی است که مجمع شرکا رای به عزل مدیر نداده باشد که موارد عزل در اساسنامه معین می شود.
خامساَ : برای تعیین شرایط احراز سمت مدیریت در شرکت های با مسئولیت محدود به علت سکوت قانون تجارت در این مورد ، باید از ماده 111 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 24 / 12 / 1347 اخذ ملاک شود.
• دوم : مسئولیت مدیر یا مدیران در شرکت با مسئولیت محدود

مدیر یا مدیران شرکت های با مسئولیت محدود ، دارای مسئولیت های مدنی و کیفری است که در قانون تجارت پیش بینی شده است.
الف- مسئولیت تضامنی : مدیر یا مدیران شرکت در موارد ذیل در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت تضامنی دارند :
1- نسبت به قیمتی که در حین تشکیل شرکت برای سهم الشرکه های غیرنقدی معین شده. بدیهی است مسئولیت مدیر یا مدیران در این مورد در صورتی است که از بین شرکا انتخاب شده باشند .
2- در هر شرکت با مسئولیت محدود که در موقع تشکیل ، تمام سرمایه نقدی آن تادیه نشده و سهم الشرکه غیرنقدی نیز تقویم و تسلیم نشده باشد باطل و از درجه اعتبار ساقط است . ولیکن شرکا در مقابل اشخاص ثالث، حق استناد به این بطلان ندارند.
اگر حکم بطلان صادر شود، مدیرهایی که در حین حدوث سبب بطلان ، یا بلافاصله پس از آن ، سر کار بوده و انجام وظیفه نکرده اند ، در مقابل شرکا دیگر و اشخاص ثالث نسبت به خسارات ناشیه از این بطلان متضامناَ مسئول خواهند بود.
3- اگر در شرکت با مسئولیت محدود ، در شرکتنامه صراحتاَ قید نشده باشد که سهم الشرکه های غیرنقدی هر کدام به چه میزان تقویم شده است، آن شرکت باطل و از درجه اعتبار ساقط است.
لیکن شرکا در مقابل اشخاص ثالث، حق استناد به این بطلان ندارند.
اگر حکم بطلان صادر شود، مدیرهایی که در حین حدوث سبب بطلان ، یا بلافاصله پس از آن ، سر کار بوده و انجام وظیفه نکرده اند ، در مقابل شرکای دیگر و اشخاص ثالث نسبت به خسارات ناشیه از این بطلان متضامناَ مسئول خواهند بود.
مرور زمان دعاوی فوق به شرح ماده 99 و ذیل ماده 101 قانون تجارت ده سال بسته به مورد از تاریخ تشکیل شرکت ، یا از تاریخ حدوث سبب بطلان است.
ب- مسئولیت کلی مدیران : به طور کلی مدیران در قبال عدم انجام هر نوع وظیفه و تکلیفی که قانوناَ به عهده دارند، مسئول بوده و جوابگو خواهند بود و اگر در این رهگذر خساراتی به شرکت یا شرکا وارد آید بایستی از عهده خسارات مزیور برآیند.
ج- مسئولیت کیفری : در این مورد ماده 115 قانون تجارت می گوید :
" اشخاص ذیل کلاهبردار محسوب می شوند :
الف- موسسین و مدیرانی که برخلاف واقع ، پرداخت تمام سهم الشرکه نقدی و تقویم و تسلیم سهم الشرکه غیرنقدی را در اوراق و اسنادی که باید برای ثبت شرکت بدهند ، اظهار کرده باشند.
ب- کسانی که به وسایل متقلبانه سهم الشرکه غیرنقدی را ، بیش از قیمت واقعی آن تقویم کرده باشند.
ج- مدیرانی که با نبودن صورت دارایی یا به استناد صورت دارایی مزور، منافع موهومی را بین شرکا تقسیم کنند ".
درباره تزوبر ماده 20 قانون مجازات اسلامی ( تعزیرات ) مصوب 18 / 5/ 1362 تعریف لازم ارائه داده است. قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات و مجازات های بازدارنده مصوب 2 / 3 / 1375 برای جعل و تزویر به شرح ماده 523 تعریف واحدی بیان داشته و در ماده 532 برای تزویر کارمندان مجازات حبس و جزای نقدی تعیین کرده است. و طبق ماده 542 شروع به تزویر را نیز قابل مجازات اعلام کرده است.
و ماده 240 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت می گوید :
" هر سودی که بدون رعایت مقررات این قانون تقسیم شود ، منافع موهوم تلقی خواهد شد ".
به نظر دعوی استرداد منافع موهوم قابل استماع بوده و مرور زمان آن به استناد ماده 219 قانون تجارت ، پنج سال است و مبدا مرور زمان از تاریخ تقسیم منافع شروع می شود. ( طبق نشریه شماره 7257- 27/11/1361 شورای نگهبان منتشره در مجموعه قوانین سال 1363 مرور زمان موضوع ماده 731 ق. ا. د. م مخالف با موازین شرع تشخیص داده شده است ) .
اساسنامه انتخابی به عنوان تمثیل در مواد 9، 10 و 11 در مورد هیئت مدیره می گوید :
ماده 9 : " شرکت به وسیله هیئت مدیره ای مرکب از سه نفر که مجمع شرکا از بین شرکا یا از خارج از شرکت برای مدت نامحدود انتخاب می نماید ، اداره خواهد شد ".
ماده 10 : " هیئت مدیره از بین خود ، یک نفر به سمت رئیس هیئت مدیره ، و یک نفر به سمت مدیرعامل و یک نفر به سمت مدیر فنی انتخاب خواهد نمود " .
ماده 11 : " هیئت مدیره نماینده قانونی شرکت بوده و برای اداره امور شرکت دارای همه گونه اختیارات می باشد و مخصوصاَ در موارد زیر :
انجام امور اداری و انجام تشریفات قانونی، حفظ اموال و تنظیم فهرست دارایی رسیدگی به محاسبات شرکت ، تنظیم بیلان سالانه ، انتخاب و استخدام پرسنل مورد نیاز و تعیین حقوق و مزایای آن ها، مشارکت با سایر شرکت ها، استقراض به نام شرکت از بانک ها و موسسات ملی و دولتی و اشخاص با وثیقه و یا بدون وثیقه ، افتتاح حساب و تحصیل اعتبار از بانک ها، خرید و فروش و اجاره اموال منقول و غیرمنقول و ماشین آلات و مواد اولیه برای رفع نیاز شرکت ، تعیین وکیل و وکیل در توکیل ، تعقیب دعاوی شرکت چه شرکت مدعی باشد و چه مدعی علیه در تمام مراحل قضایی با تمام اختیارات ، تنظیم آیین نامه های داخلی لازم " و مواد بعدی اعلام می کنند :
ماده 12 : " امضای کلیه اوراق و اسناد بهادار از قبیل چک و سفته و برات و اوراق تعهد آور با رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل یا مدیر فنی متفقاَ و با مهر شرکت معتبر است . ولی سایر اوراق از قبیل مکاتبات اداری، اسناد رسمی ، عقود ، قراردادها با مدیر عامل و مدیر فنی متفقاَ با مهر شرکت نافذ می باشد ".
ماده 13 : " هر یک از اعضای هیئت مدیره و یا دارندگان حق امضاء می تواند اختیارات و یا حق امضای خود را به یکدیگر و یا با موافقت هیئت مدیره به شخص خارج، با مسئولیت خود واگذار نماید ."
ماده 14 : " جلسات هیئت مدیره بر حسب ضرورت بنا بر دعوت هر یک از مدیران تشکیل می گردد و تشکیل جلسات و اخذ تصمیم در هر موردی ، با اکثریت آراء معتبر می باشد ".


نوشته شده در : پنجشنبه 24 مهر 1399  توسط : سامان حسنی.    نظرات() .

لینک

pelak001

peykeshadi

kalaghperes

wageningenuniversity

3oo

sog2

dram

asmane

kiccbj

nosazimadares-lr


نوشته شده در : یکشنبه 20 مهر 1399  توسط : سامان حسنی.    نظرات() .

لینک

arashsalemi

kartsharge

pclaptap

pcmatlab

itp30

dg2

digilaptap

itlaptap


نوشته شده در : یکشنبه 13 مهر 1399  توسط : سامان حسنی.    نظرات() .

هزینه ثبت شرکت با مسئولیت محدود از صفر تا صد




شرکت با مسئولیت محدود یکی از پر مخاطب ترین و محبوب ترین قالب های تجاری قابل ثبت در قانونی تجارت می باشد. این نوع شرکت بنا بر ماده 94 قانون تجارت اینگونه تعریف شده است : (شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که از دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل می شود. هر یک از شرکا بدون اینکه سرمایه سهام یا قعطات سهام تقسیم شده باشد، فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول دیون و تعهدات شرکت هستند).
هزینه و شرایط مناسب ثبت این شرکت باعث شده است تا این قالب درخواست بسیار زیادی برای ثبت داشته باشد. بنابراین سوالات گوناگونی نیز در رابطه با ثبت شرکت در این قالب وجود دارد که یکی از متداول ترین آنها ، پرسش در رابطه با هزینه ثبت شرکت با مسئولیت محدود می باشد.


در ابتدا توجه داشته باشید که هزینه ثبت شرکت در این قالب می تواند با توجه به موراد متفاوتی مانند ؛ میزان سرمایه ، تعداد شرکاء و.... متغیر باشد .
یکی دیگر از هزینه هایی که در محاسبه هزینه ثبت شرکت در قالب مسئولیت محدود تاثیر گذار است ، این نکته است که آیا فرآیند ثبت شرکت توسط خود شخص یا اشخاص به انجام می رسد ؟ یا انجام آن به مجموعه های ثبتی و وکلا سپرده می شود؟ (با توجه به اینکه میزان حق الوکاله با توجه به مجموعه منتخب متقاضی متفاوت است در این مطلب اشاره ای به هزینه نخواهد شد.)

بنابراین در ادامه هزینه های دولتی ثبت شرکت بدون در نظر گرفتن حق الوکاله احتمالی اعلام و برررسی خواهد گردید:
هزینه های ثبت شرکت در قالب مسئولیت محدود شامل موارد مختلفی است از جمله: هزینه پایه ثبتی، هزینه درج نام، حق الثبت، حق درج، حق ابطال تمبرهای داخل اداره ثبت شرکت ها، هزینه های پستی، هزینه اساسنامه، هزینه اظهارنامه، هزینه تنظیم صورتجلسات و واریزهای اداره ثبت، هزینه درج اگهی در روزنامه رسمی و روزنامه های کثیر الانتشار و... ) که در ادامه تا حد امکان برخی از این هزینه ها را بررسی خواهیم نمود:
براورد هزینه ثبت شرکت با مسئولیت محدود با سرمایه یک میلیون ریال:

-یکی از هزینه های ثبت شرکت با مسئولیت محدود مربوط به تنظیم سند شرکتنامه است که تنظیم آن برای شرکای شرکت با مسئولیت محدود الزامی است که این سند شامل ( اساسنامه و اظهارنامه و اوراق ثبتی ) می باشد و هزینه تنظیم آن در حدود 1.000.000 ریال براورد شده است.

-هزینه حق الثبت چنانچه اشاره گردید می تواند با توجه به مواردی مانند میزان سرمایه متفاوت باشد. بطور مثال هزینه حق الثبت شرکت با مسئولیت محدود با میزان سرمایه یک میلیون ریال، 120.000ریال پیش بینی شده است.

- هزینه تعیین نام نیز می بایست به مبلغ 40.000 ریال به شماره حساب سیبا 2171329011009 بانک ملی به ادرس سازمان ثبت استاد و املاک کشور پرداخت گردد.

- هزینه بعدی مربوط به چاپ آگهی ثبت می باشد. ثبت شرکت با مسئولیت محدود در دو نوبت در روزنامه رسمی و محلی اگهی می شود. در مرحله نخست روزنامه محلی و مرحله دوم روزنامه رسمی کل کشور. که هزینه درج این آگهی در مرحله نخست در حدود 140.000ریال پیش بینی شده است.

-هزینه روزنامه رسمی و کثیرالانتشار نیز بعد از پرداخت حق الدرج در روزنامه محلی پرداخت می شود که براورد هزینه روزنامه رسمی و کثیر انتشار بستگی به نوع درج اگهی و میزان خطوط در سامانه روزنامه رسمی دارد که میانگین آن 1,750,000 ریال در نظر گرفته شده است.

-یکی از هزینه هایی که متقاضیان ثبت شرکت پرداخت می نمایند هزینه پوشه و گیره به مبلغ 150,000 ریال می باشد.

-آخرین هزینه ای که متقاضیان ثبت شرکت با مسئولیت محدود پرداخت خواهند نمود، هزینه پلمپ دفاتر شرکتها می باشد. این هزینه شامل اوراق، دفتر کل و روزنامه بعلاوه فیش ها است. دفاتر کل و روزنامه از 50 یا 100 و یا حتی 200 برگ متفاوت است. بنا براین هزینه بررسی آن نیز می تواند متفاوت باشد، لکن میانگین این هزینه را نیز چیزی در حدود 150.000 ریال می توان در نظر گرفت.

در نهایت، توجه داشته باشید که چنانچه در ابتدای مطلب اشاره گردید تمام این هزینه ها، تقریبی محاسبه گردیده است و می تواند متفاوت باشد. البته این نکته را فراموش نکنید که شرکت با مسئولیت محدود در میان دیگر قالب های تجاری کمترین هزینه ثبت را دارد و این موضوع در کنار شرایط ثبتی مناسب یکی از دلایل محبوبیت آن می باشد.


نوشته شده در : چهارشنبه 9 مهر 1399  توسط : سامان حسنی.    نظرات() .

لینک

alborz-graphic

binabli

biografi

downloaderha



نوشته شده در : شنبه 5 مهر 1399  توسط : سامان حسنی.    نظرات() .

لینک

rezadesign

smri

dg2


digilaptap


نوشته شده در : سه شنبه 1 مهر 1399  توسط : سامان حسنی.    نظرات() .

لینک

wageningenuniversity

yuanjoman


aliabad-samacolleg


astaraonline


ghorvehtvto


نوشته شده در : یکشنبه 30 شهریور 1399  توسط : سامان حسنی.    نظرات() .

ثبت برند زعفران


زعفران گیاهی است که محصول آن به دو صورت تر و خشک در همان ابتدای دوره رشد و نمو قابل برداشت و فروش است. ایران ، بزرگ ترین تولیدکننده زعفران دنیا با 95 درصد کل تولید این محصول ارزشمند است. 41 کشور در کره زمین خریداران طلای سرخ ایران هستند . از این رو ، ثبت برند زعفران از  الزامات اساسی جهت شروع فعالیت در این زمینه می باشد.در واقع، ثبت برند تضمین می کند مشتریان می توانند محصولات را از یکدیگر تشخیص دهند .مشتری به محض ملاحظه ی علامت می داند که این محصول متعلق به کارخانه یا تجارتخانه ای است که مورد اعتماد او می باشد و بدین ترتیب،با ثبت برند شرایط مناسبی برای مصرف کنندگان به وجود می آید .

از طرفی دیگر، ثبت برند باعث جلوگیری از سواستفاده ی متقلبان می شود و از عرضه ی کالاهای مشابه توسط اشخاص ثالث تحت علائم تجاری که عین یا به طریق گمراه کننده ای مشابه علامت تجاری دیگری هستند جلوگیری به عمل می آورد.
از جمله سایر امتیازات ثبت برند می توان به موارد ذیل اشاره کرد :

ثبت برند می تواند برای سهامداران ایجاد ارزش افزوده ی سهام کند و باعث افزایش درآمد شرکت شود.
علامت تجاری ثبت شده ، قابل نقل و انتقال است . لذا، می توان آن را انتقال داد.
می توان تفویض اجازه ی استفاده از یک علامت تجاری ثبت شده را به شرکت های ثالث داد که می تواند مبنبع درآمد بیشتری برای شرکت یا شخص به وجود آورد و یا اساس انعقاد یک موافقت نامه ی اعطای نمایندگی فروش باشد.
ممکن است دارایی ارزشمند کسب و کار باشند.
برای محصولات و شرکت و خدمات شما ایجاد شهرت و وجه می کند.
شرکت ها را تشویق می کند در حفظ یا بهبود کیفیت محصولات سرمایه گذاری کنند.
ممکن است برای دریافت وام مفید باشند.
جزء ضروری موافقت نامه های اعطای نمایندگی است .
اجازه استفاده از آن ها به اشخاص ثالث داده می شود و منبع مستقیم درآمد از محل حق امتیازها می باشند.
ابزار بازاریابی و اساس ایجاد وجهه و شهرت شرکت ها هستند.
قابل توجه است، ثبت علامت تجاری یا برند مستلزم آگاهی و دقت بالایی است و فرد متقاضی باید با نحوه انتخاب نام تجاری مناسب با نوع فعالیت شرکت یا سازمان خود، روش صحیح تکمیل اظهارنامه علامت و همچنین انتخاب طبقات کالا و محصولات مورد نیاز خود آشنایی کامل داشته باشد.
مدارک مورد نیاز برای ثبت برند زعفران  عبارت است از :
1- مدارک مثبت هویت متقاضی
الف) اشخاص حقیقی:کپی شناسنامه و کپی کارت ملی
ب) اشخاص حقوقی:آخرین روزنامه رسمی دلیل مدیریت کپی شناسنامه و کارت ملی صاحبان امضاء
2- مدارک نماینده قانونی:چنانچه تقاضا توسط نماینده قانونی(وکیل،دارنده یا دارندگان حق امضا برای اشخاص حقوقی و ….) به عمل آید مدارک آن ضمیمه گردد.
3-10 نمونه گرافیکی یا کپی یا تصویر از علامت درخواستی حداکثر در ابعاد ده در ده سانتی متر
4- در صورت سه بعدی بودن علامت ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
5- ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط
6- استفاده از حق تقدم:چنانچه متقاضی ثبت بخواهد به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم (حداکثر 6 ماه) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
7- نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و تاییدیه مقام صلاحیت دار
مراحل ثبت برند زعفران  :
– عموماَ اولین گام در ثبت برند، استعلام آن می باشد، تا توسط شخص دیگری به ثبت نرسیده باشد. برای این منظور می توانید با همکاران ما در ثبت شرکت نیک  
– پس از تکمیل اطلاعات در سامانه، ممکن است پاسخ اداره یکی از این سه حالت اخطار نقص، رد پرونده، آگهی نوبت اول باشد. که در حالت آگهی نوبت اول یعنی مشکلی در اطلاعات وارد شده وجود نداشته و می بایست نسبت به ارائه مدارک اقدام نمایید.


نوشته شده در : یکشنبه 27 بهمن 1398  توسط : سامان حسنی.    نظرات() .

نحوه ثبت شرکت فرعی خارجی

 
شرکت فرعی به شرکتی اطلاق می شود که توسط شرکت خارجی ( مادر ) ایجاد شده است و کنترل آن در اختیار شرکت مادر قرار دارد. چنین شرکتی دارای شخصیت حقوقی مستقل از شرکت مادر می باشد و در کشور محل ثبت از همان وضعیت حقوقی یک شرکت تجاری داخلی برخوردار خواهد بود.

در بیشتر مواد هدف شرکت های خارجی از به ثبت رساندن یک شرکت فرعی در کشور ایران این است که به امر سرمایه گذاری در کشورمان اقدام نمایند، اعم از آن که این سرمایه گذاری با اخذ مجوز سرمایه گذاری یا بدون اخذ آن باشد. با این حال اهداف شرکت های خارجی که به ثبت شرکتی فرعی اقدام می نمایند، به مورد فوق محدود نمی شود و این امکان وجود دارد که شرکت های مزبور با تشکیل شرکت فرعی به معاملات تجاری دیگری جز آن چه که به عنوان سرمایه گذاری قابل طبقه بندی می باشد ، مشغول شوند. به عبارت دیگر، این شرکت ها می توانند با تشکیل یک شرکت فرعی تجاری موضوع ماده 20 قانون تجارت به یکی از فعالیت های مندرج در ماده 2 قانون تجارت اشتغال یابند.
در هر کجا که شرکت خارجی تصمیم به فعالیت در زمینه های مندرج در ماده 2 قانون تجارت می گیرد ، باید به ثبت یک شرکت منتخب از انواع شرکت های مندرج در ماده 20 قانون تجارت اقدام بنماید. در این خصوص هیچ گونه تفاوتی میان اشخاص داخلی و خارجی وجود ندارد. بنابراین در این جا تنها به چگونگی ثبت ، از جمله مدارک لازم و هزینه آن در مورد شرکت های سهامی و با مسئولیت محدود که بیشتر مورد توجه می باشند ، اشاراتی خواهد شد و سپس به بیان مختصری در مورد نحوه ثبت کردن شرکت فرعی در مناطق آزاد تجاری – صنعتی می پردازیم.
طبق ماده 3 نظامنامه راجع به مواد 196 و 197 و 199 قانون تجارت ، مصوب 15/ 3/ 1311 ( نظامنامه قانون تجارت ) : " ثبت شرکت به موجب تقاضانامه ای که در دو نسخه تنظیم می شود، به عمل خواهد آمد ". به تقاضانامه مذکور طبق ماده 4 آن باید اسناد ذیل ضمیمه گردند :
" الف- در شرکت های سهامی :
1- یک نسخه اصل از شرکت نامه
2- یک نسخه مصدق از اساسنامه شرکت
3- نوشته به امضاء مدیر شرکت حاکی از تعهد پرداخت تمام سرمایه و پرداخت واقعی لااقل ثلث آن
4- اسامی شرکاء با تعیین اسم و اسم خانوادگی و عده سهام هر یک از آن ها
5- سواد مصدق از تصمیمات مجمع عمومی صاحبان سهام در موارد مذکور در ماده 40 و 41 و 44 قانون تجارت
ب- در شرکت های با مسئولیت محدود :
1- یک نسخه مصدق از شرکت نامه
2- یک نسخه مصدق از اساسنامه ( اگر باشد )
3- اسامی شریک یا شرکایی که برای اداره کردن شرکت معین شده اند
4- نوشته به امضای مدیر شرکت حاکی از پرداخت تمام سرمایه نقدی و تسلیم تمام سرمایه غیرنقدی با تعیین قیمت حصه های غیرنقدی " .
شایان ذکر است که امروزه ثبت شرکت های سهامی عام و خاص به موجب اظهارنامه ای می باشد که در واقع سند ثبت کردن شرکت های سهامی عام و خاص است و باید در دو نسخه تنظیم شود. این اظهارنامه را اداره ثبت شرکت ها در اجرای مواد 6 و 20 لایحه اصلاح قانون تجارت به صورت نمونه های چاپی تهیه کرده است که باید مطابق مندرجات مذکور در ماده 7 لایحه اصلاح قانون تجارت تنظیم شود. موسسان به هنگام تاسیس شرکت سهامی عام ، باید دست کم 20% سرمایه شرکت را خود تعهد کنند و دست کم 35% مبلغ تعهد شده را به حسابی به نام شرکت در شرف تاسیس نزد یکی از بانک ها واریز نمایند و چنان چه سرمایه غیرنقد باشد، عین یا مدارک مالکیت آن را نزد همان بانک تودیع کنند. سپس اظهارنامه فوق را تهیه و تنظیم نمایند و آن را به انضمام طرح اساسنامه شرکت و طرح اعلامیه پذیره نویسی سهام که به امضای کلیه موسسان رسیده باشد و گواهینامه بانک در تهران به اداره ثبت شرکت ها و در شهرستان ها به دایره ثبت شرکت ها تسلیم نمایند.
موسسان شرکت سهامی خاص باید به انضمام اظهارنامه یاد شده مدارک ذیل را به مرجع مربوطه ارائه دهند : نخست اساسنامه شرکت که به امضای کلیه سهامداران رسیده باشد ؛ دوم : اظهارنامه مشعر بر تعهد کلیه سهام و گواهینامه بانکی حاکی از پرداخت قسمت نقدی آن که نباید کمتر از 35% کل سهام باشد. در مورد سرمایه غیرنقدی باید تمام آن تادیه گردد و صورت تقویم آن به تفکیک در اظهارنامه منعکس شده باشد. در صورتی که سهام ممتازه وجود داشته باشد ، باید شرح امتیازات و موجبات آن در اظهارنامه منعکس گردیده باشد ؛ سوم : انتخاب اولین مدیران و بازرسان شرکت به امضای کلیه سهامداران رسیده ، و قبول سمت از سوی آنان صورت گرفته باشد. همچنین ذکر نام روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی راجع به شرکت تا تشکیل اولین مجمع عمومی عادی در آن منتشر خواهد شد، مشخص گردد.
طبق رویه کنونی مراجع ثبت شرکت ها، برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود موسسان باید اظهارنامه ( تقاضانامه ) ثبت شرکت را که به صورت فرم چاپی می باشد ، در دو نسخه تنظیم نمایند و به همراه اساسنامه شرکت که باید تمام صفحات آن به امضای کلیه صاحبان سهم الشرکه رسیده باشد، بر طبق مواد 94 تا 115 قانون تجارت در دو نسخه ، شرکتنامه که به صورت چاپی می باشد در دو نسخه ، صورتجلسه مجمع موسسان مبتنی بر تصویب اساسنامه و انتخاب هیات مدیره و هیات نظارت ( در صورتی که شریکان بیش از 12 نفر باشند ) و اقرار به وصول کلیه سرمایه شرکت از طرف مدیران در دو نسخه ، صورتجلسه هیات مدیره مبتنی بر قبول مدیر یا مدیران و انتخاب مدیرعامل ( در صورت لزوم ) و تعیین دارندگان حق امضای اسناد و مدارک تعهد آور شرکت در دو نسخه و مجوز از شورای مرکزی اصناف یا موافقت اصولی از موسسه ها و وزارتخانه های مربوط به مرجع مربوطه ارائه دهند.
لازم به ذکر است که اصولاَ برای ثبت اظهارنامه ، مجمع موسسان ، فرد یا افراد واجد شرایطی را جهت ثبت به اداره ثبت شرکت ها برای انجام دادن کلیه تشریفات قانونی و امضای ذیل دفاتر انتخاب می نماید. فرد مزبور معمولاَ مدیرعامل یا یکی از اعضای هیات مدیره می باشد. اظهارنامه ( تقاضانامه ) ، سند ثبت شرکت به شمار می آید ، بنابراین تاریخ ثبت اظهارنامه ، تاریخ ثبت کردن شرکت محسوب می شود. بعد از ثبت شرکت متصدی ثبت باید نسخه ثانی اظهارنامه را با قید تاریخ و نمره ثبت امضا و به مهر اداره ممهور کند و به تقاضاکننده بدهد. علاوه بر این در ظرف ماه اول ثبت هر شرکت ، خلاصه شرکت نامه و ضمائم آن باید توسط اداره ثبت محل در روزنامه رسمی کشور به خرج خود شرکت منتشر شود. این خلاصه باید متضمن نکته های ذیل باشد :
- نمره و تاریخ ثبت شرکت ؛
- مقدار سرمایه ( با تشخیص مقداری از آن که پرداخت شده باشد و مقداری که شرکا پرداخت آن را تعهد کرده اند )
- اسامی مدیر یا مدیران ؛
- تاریخ آغاز و ختم شرکت در صورتی که برای مدت محدود تشکیل شده باشد.
حق الثبت شرکت ها و موسسه های تجاری به ترتیب ذیل تعیین می شود :
1- تا دو میلیون ریال از کل سرمایه بازاء هر ده هزار ریال 160 ریال که در هر صورت از 2000 ریال کمتر نخواهد بود.
2- تا چهار میلیون ریال از کل سرمایه نسبت به مازاد دو میلیون ریال هر ده هزار ریال 100 ریال
3- تا هشت میلیون ریال از کل سرمایه نسبت به مازاد چهار میلیون ریال هر ده هزار ریال 70 ریال
4- تا ده میلیون ریال از کل سرمایه نسبت به مازاد هشت میلیون ریال هر ده هزار ریال 40 ریال
5- تا یکصد میلیون ریال از کل سرمایه نسبت به مازاد ده میلیون ریال هر ده هزار ریال 30 ریال
6- از یکصد میلیون ریال تا پانصد میلیون ریال سرمایه از مبدا مقطوعاَ 500 هزار ریال
7- از پانصد میلیون ریال سرمایه به بالا از مبدا مقطوعاَ 700 هزار ریال
8- حق الثبت تغییرات مربوط به ازدیاد سرمایه به ازاء هر دفعه تغییر نسبت به سرمایه اضافه شده، تابع نرخ های فوق الذکر است و حق الثبت هر دفعه تغییر در موارد دیگر به استثناء تغییر سرمایه 4 هزار ریال است " .
افزون بر این مبلغ 2 در هزار ارزش اسمی سهام یا سهم الشرکه باید به اداره دارایی پرداخت شود. طبق ماده 48 قانون مالیات ها : " سهام و سهم الشرکه کلیه شرکت های ایرانی، موضوع قانون تجارت به استثنای شرکت های تعاونی بر اساس ارزش اسمی یا سهم الشرکه به قرار دو در هزار مشمول حق تمبر خواهد بود ... " حق تمبر مزبور باید ظرف دو ماه از تاریخ ثبت قانونی شرکت و در مورد افزایش سرمایه و سهام اضافی از تاریخ ثبت افزایش سرمایه در اداره فوق الذکر از طریق ابطال تمبر پرداخت شود. افزایش سرمایه در مورد شرکت هایی که قبلاَ سرمایه خود را کاهش داده اند ، تا میزانی که حق تمبر سهام آن پرداخت شده است ، مشمول حق تمبر مجدد نخواهد بود.
در خصوص نحوه ثبت کردن شرکت فرعی در مناطق آزاد تجاری – صنعتی ، به بیان همین مطلب اکتفا می شود که شرکت خارجی که به ثبت یکی از انواع شرکت های تجاری مندرج در ماده 20 در مناطق آزاد می پردازد ، باید همچون اشخاص داخلی با ارائه مدارک و اسناد ( شامل : 1- اظهارنامه ثبت ؛ 2- اساسنامه شرکت ؛ 3- صورتجلسه مجمع عمومی موسسان ؛ 4- صورتجلسه اولین جلسه هیات مدیره ؛ 5- گواهی بانکی از یکی از بانک های منطقه مبنی بر تودیع 35% سرمایه نقدی ؛6- مجوز فعالیت در منطقه که توسط سازمان صادر شده باشد ) از واحد ثبتی منطقه تقاضای ثبت نماید. واحد ثبتی پس از بررسی مدارک در صورت کامل بودن آن ها به ثبت اقدام می نماید و سندی مشعر بر ثبت آن ها که ممهور ربه مهر واحد ثبتی است ، به تقاضاکننده ثبت خواهد داد. علاوه بر این واحد ثبتی مکلف است تا مراتب تاسیس شرکت یا موسسه و تغییرات آن را حداکثر ظرف 10 روز از تاریخ ثبت به منظور درج در روزنامه رسمی کشور و روزنامه محلی به هزینه متقاضی به آن روزنامه اعلام نماید.
هم چنین بخوانید :
- ثبت شرکت خارجی در ایران
- نحوه ی ثبت شرکت های خارجی
در صورت نیاز به کسب اطلاعات بیشتر با ما تماس حاصل فرمایید.


نوشته شده در : یکشنبه 8 دی 1398  توسط : سامان حسنی.    نظرات() .

حدود مسئولیت شرکا پس از تشکیل و ثبت شرکت با مسئولیت محدود


 
شرکت با مسئولیت محدود همانطور که از نام آن پیدا است ، شرکتی است که در آن مسئولیت شرکاء محدود به مبلغ معین می شود. در ماده 356 قانون جدید ، این شرکت به شرح ذیل تعریف شده است :
" شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که به وسیله یک یا چند شخص تشکیل می شود و سرمایه آن به سهام یا هر نوع ورقه بهادار دیگر قابل تقسیم نیست و هر یک از شرکاء آن، به جز آنچه که به عنوان سرمایه در شرکت گذاشته است ، هیچ مسئولیتی در قبال دیون و تعهدات شرکت ندارد" .

به عبارت دیگر شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که به وسیله یک یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است. در این تعریف به مسئولیت شرکاء توجه ویژه ای شده است که ذیلاَ به توضیح و بررسی بیشتر در این رابطه می پردازیم.

حدود مسئولیت شرکاء
موضوع اساسی و وجه افتراق شرکت های تجاری با هم در مسئولیت شرکاء در مقابل اشخاص ثالث است که همین مطلب ، از جمله مهم ترین عوامل برای انتخاب نوع شرکت برای تشکیل و ثبت می باشد. لازم به یادآوری است ، در شرکت تضامنی مسئولیت شرکاء در مقابل اشخاص ثالث اصولاَ مطلق و در موارد خاص با قید در اساسنامه و ذکر در نام شرکت دارای سقف می شد. در شرکت نسبی به نسبت سرمایه ای که در شرکت گذارده اند مسئولیت پرداخت دیون شرکت را دارند. در واقع در این نوع شرکت دارایی خود شخص حقوقی وثیقه پرداخت دیون آن است و در صورت ورشکستگی طلبکاران نمی توانند برای وصول طلب خود که از دارایی شرکت لاوصول مانده است به شرکاء مراجعه نمایند.
وجه تمایز شرکت با مسئولیت محدود از سایر شرکت های تجاری در همین موضوع است. در قسمت آخر ماده 336 ق. ا. ح. ش. ت تصریح شده است که هر یک از شرکاء به جزء آنچه به عنوان سرمایه در شرکت گذاشته است هیچ مسئولیتی در قبال دیون و تعهدات شرکت ندارد. منتهی در مورد سهم الشرکه غیرنقدی که احتمال تبانی و تعیین بیش و کم قیمت گذاری وجود دارد علاوه بر تعیین و تقویم به نظر کارشناس رسمی دادگستری مسئولیت تضامنی و نسبی در مقابل اشخاص ثالث ملاک عمل قرار گرفته است. لذا با تصریح بیشتر ماده 360 همان قانون مقرر نموده است که هر یک از شرکاء در مورد کل قیمتی که به هنگام ثبت شرکت برای سهم الشرکه های غیرنقدی معین می شود در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت دارد. به این علت شرکت با مسئولیت محدود در عمل موفق ترین نوع شرکت تجاری محسوب است.
قانون گذار قانون تجارت در مورد تعیین حدود مسئولیت شرکاء در هر شرکت اصطلاح خاصی به کار گرفته است . در شرکت با مسئولیت محدود سخن از ( میزان ) مسئولیت و در شرکت نسبی سخن از ( نسبت ) سرمایه و در شرکت سهامی سخن از ( مبلغ اسمی سهم ) است که در هر مورد با میزان مسئولیت هماهنگی دارد. مقصود از مسئولیت به میزان سرمایه در شرکت با مسئولیت محدود همان سرمایه اولیه ای که به صورت سهم الشرکه وارد شرکت شده است.
لذا ، با توجه به آنچه گفته شد، شرکت با مسئولیت محدود این امتیاز عمده را برای شرکاء دارد که مسئولیت آن ها را در عملیات شرکت ، محدود به آورده آن ها در شرکت می کند. البته تشکیل و ثبت این شکل شرکت ، فقط دارای امتیاز نیست ، بلکه به ویژه برای اشخاص ثالثی که با آن معاملاتی انجام می دهند خطرهایی دربردارد که نمی توان آن ها را نادیده گرفت ؛ از جمله اینکه هر گاه شرکت ورشکسته شود، طلبکاران نمی توانند به خود شرکاء مراجعه کنند. این امر ممکن است مورد سوء استفاده کسانی قرار گیرد که قصد کلاهبرداری دارند ؛ به این معنا که این افراد می توانند با تشکیل یک شرکت با مسئولیت محدود ، خود را از ورشکستگی و عواقب آن برهانند و از پرداخت طلب های طلبکاران از دارایی شخصی خود معاف شوند.
در عمل ، بانک ها و سایر کسانی که اعتباری در اختیار شرکت قرار می دهند ، از مدیر شرکت می خواهند پرداخت دین شرکت را شخصاَ تضمین کند و به عبارت دیگر، شخصاَ ضامن پرداخت دیون شرکت شود.
از همراهیتان سپاسگزاریم.
هم چنین بخوانید :
- میزان مسئولیت شرکا در انواع مختلف شرکت های تجاری
- طبقه بندی شرکت های تجاری از لحاظ میزان مسئولیت اعضا


نوشته شده در : یکشنبه 8 دی 1398  توسط : سامان حسنی.    نظرات() .

تاثیر ورشکستگی شرکت و شرکا بر یکدیگر

مقدمه:
پیش از این درباره شخصیت حقوقی مستقل شرکت های تجاری، مطالبی را منتشر نموده و بیان داشتیم، ویژگی مستقل بودن شخصیت حقوقی شرکت های تجاری نسبت به شخصیت شرکا یا سهامداران آن شرکت، چه بسا مهم ترین اثری باشد که ثبت یک شرکت تجاری و اقدام به فعالیت تجاری در چارچوب آن می تواند برای فعالان این عرصه به بار داشته باشد.
حال که در یادداشت های اخیر پیرامون مفهوم ورشکستگی و برخی احکام قانونی مرتبط با آن صحبت کردیم در این مطلب برآنیم تا با توجه به مساله استقلال شخصیت حقوقی شرکت، نکاتی را پیرامون تاثیر ورشکستگی این دو نهاد یعنی شرکت و شرکا / سهامداران بر یکدیگر بررسی کنیم.
از منظر یک تقسیم بندی، شرکت های تجاری به دو نوع شرکت های اشخاص و شرکت های سرمایه تقسیم می شوند. شرکت های شخص شرکت هایی مانند شرکت های تضامنی هستند که شخص شریک در آن ها محوریت دارد و در مقابل شرکت های سرمایه مانند شرکت های سهامی و مسئولیت محدود هستند که در آن ها محور اصلی شرکت، سرمایه خود شرکت است نه شخصیت شرکا. فلذا بحث در مورد تاثیر ورشکستگی شرکت بر شرکا و بالعکس بر اساس این تقسیم بندی پیش می رود:

الف: اثر حکم ورشکستگی در شرکتهای اشخاص:
۱٫ اثر ورشکستگی شریک در شرکت : یکی از موارد انحلال شرکت تضامنی و نسبی در قانون، ورشکستگی یکی از شرکا اعلام شده است. در مورد ورشکستگی یکی از شرکاء انحلال وقتی صورت می گیرد که مدیرتصفیه کتبا تقاضای انحلال شرکت را نموده و از آن تقاضا، شش ماه گذشته و شرکت مدیر تصفیه را از تقاضای انحلال منصرف نکرده باشد.
۲٫ اثر ورشکستگی شرکت در وضعیت شریک : اگر شرکت “شخص” ورشکسته شود طلبکاران می توانند به طور تضامنی یا نسبی به شرکاء مراجعه کنند و در صورتی که شریک تاجر باشد و دیون را نپردازد، می توان تقاضای ورشکستگی اش را نمود ولی اگر تاجر نباشد، ممکن است اموال او توقیف گردد.

ب: اثر حکم ورشکستگی در شرکت های سرمایه:
با توجه به مفهوم شخصیت حقوقی مستقل شرکت های تجاری از شرکا، در صورت ورشکسته شدن شرکت، طلبکاران اصولاً حق مراجعه به سهامدار را ندارند، مگر تمامی ارزش اسمی سهام پرداخت نشده باشد که می توان عمل به تعهد سهامدار را مطالبه کرد وسهامدار اگر پرداخت نکند وتاجر هم باشد می تواند ورشکسته تلقی گردد برعکس اگر شریک ورشکسته شود می توان توقیف سهام وی را در شرکت در خواست کرد.
بنا بر اصل استقلال شخصیت حقوقی، ورشکستگی شخص سهامدار، موجب ورشکستگی شرکت نمی شود ولی قانونگذار برای حفظ حقوق طلبکاران شرکتهای سهامی مسئولیت فردی یا تضامنی مدیران را در یک صورت پیش بینی نموده و آن صورت این است که اگر شرکت ورشکسته شود یا پس از انحلال معلوم گردد که دارائی شرکت برای ادای دیون آن، کافی نیست، هر طلبکاری می تواند از دادگاه ذی صلاح محکومیت مدیران شرکت سهامی را که با ارتکاب تقصیر موجبات ورشکستگی شرکت و عدم تکافوی دارائی آن را فراهم کرده اند به پرداخت آن قسمت از دیون که وصول آن از دارائی شرکت امکان پذیر نیست تقاضا نماید.
در صورتی که شریک شرکت با مسؤلیت محدود ورشکست شود و طلبکاران برای وصول سهم الشرکه اش به شرکت مراجعه کنند، چون آزاد کردن سهم الشرکه با انحلال شرکت ممکن است ، چاره ای جز انحلال شرکت وجود ندارد.


نوشته شده در : یکشنبه 11 شهریور 1397  توسط : سامان حسنی.    نظرات() .

ورقه اختراع طراحی


کسی که طرح جدید، ابتکاری و تزئینی برای ساخت یک کالا اختراع می کند ممکن است تحت شرایطی موفق به اخذ ورقه اختراع شود.
ورقه اختراع طراحی

شرایط برای اخذ ورقه اختراع در این فرض معمولاًٌ همان شرایطی است که برای اخذ ورقه اختراع در سایر موارد معمول است.

در قانون بعضی از کشورها دوره حمایت از اختراع طرح 14 سال از تاریخ صدور ورقه تعیین شده است.


نوشته شده در : یکشنبه 11 شهریور 1397  توسط : سامان حسنی.    نظرات() .

تمدید گواهینامه های رتبه بندی پیمانکاران

تمدید گواهینامه های رتبه بندی پیمانکاران

۱- الزامات مورد نیاز برای تمدید گواهینامه‌‌های رتبه‌بندی پیمانکاران :با توجه به اینکه گواهینامه‌های رتبه‌بندی صادر شده دارای اعتبار یکساله بوده و تاریخ برخی از آنها منقضی شده است، لذا تمدید گواهینامه های رتبه بندی پیمانکاران حداکثر برای دو بار و هر بار بمدت یکسال در صورت وجود شرایط ذیل قابل تمدید است و پیمانکاران می توانند در صورت دارا بودن این شرایط از خدمات تمدید گواهینامه های رتبه بندی پیمانکاران استفاده نمایند :

    شرایط مورد نیاز تمدید گواهینامه های رتبه بندی پیمانکاران :

    عدم دارا بودن تخلف و هر نوع رفتار خلاف شئون حرفه‌ای و ضوابط کانون
    تعامل، هماهنگی و پاسخگویی مناسب و بموقع به درخواست‌های کانون
    ارائه دادن تعهد کتبی مبنی بر اعلام تغییرات سازمانی و نیروی انسانی که سبب کاهش رتبه می‌شود
    حفظ شرایط عضویت و پرداخت حق عضویت سالانه و دو درصد حق‌الزحمه تا زمان تمدید
    پرداخت هزینه تمدید گواهینامه رتبه‌بندی برای دوره یکساله از تاریخ اخذ گواهینامه تا زمان تمدید طبق جداول زیر:

گروه رتبه / نوع خدمات     امکان‌سنجی     نظارت
رتبه‌های الف     ۳۰     ۱۵
رتبه‌های ب     ۱۲     ۶
رتبه‌های ج     ۶     ۳

توجه :عدد ها به میلیون ریال می باشند.

تبصره ۱ : در هنگام تمدید گواهینامه مبالغ ۲% پرداختی مشاور در دوره از هزینه تعیین شده کسر خواهد شد.
تبصره ۲ : شرکت‌هایی که در مرحله ارزیابی و رتبه‌بندی اولیه رتبه‌ ج –۳ را کسب کرده‌اند ، گواهینامه آنان حداکثر با ۳ گرایش (به استثنای انرژی نفت و گاز و معادن و فلزات) تمدید خواهد شد .
هر یک از شرکت‌های مشاور پس از سه سال از تاریخ اولین رتبه ‌بندی ( و دوبار تمدید ) ، مجدداً ارزیابی و رتبه‌بندی خواهد شد ، اعتبار گواهینامه ارزیابی مجدد سه سال خواهد بود.

۲-برای ارتقاء و تمدید گواهینامه های پیمانکاران چه شرایطی مورد توجه می باشد؟ شرکت‌هایی  که رتبه‌بندی شده اند  و حداقل یکسال از تاریخ صدور گواهینامه رتبه‌بندی آنان گذشته باشد، در صورت دارا بودن و احراز شرایط بند یک این دستورالعمل و با اعلام دلایل کافی مبنی بر افزایش توانمندی و تغییرات مثبت در شاخص‌های رتبه‌بندی در هر یک از رسته‌هائی که قبلاً ارزیابی شده و رتبه مربوط را بدست آورده‌اند می‌توانند کتباً ارتقاء رتبه خود را درخواست کنند.
تبصره ۱ : درخواست رتبه‌بندی برای رسته‌ای که مشاور فاقد رتبه می‌باشد نیز در این مرحله قابل بررسی است.
تبصره ۲ : شرکت‌هائی که در ارزیابی و رتبه‌ بندی اولیه با برخورداری از امتیاز ارفاقی (موضوع بند ۴ ، آئین ‌نامه رتبه‌بندی) از حداقل رتبه برای فعالیت برخوردار شده‌اند پس از یکسال مجدداً ارزیابی خواهند شد.
تبصره ۳ : شرکت‌های درخواست‌کننده ارتقاء رتبه حداکثر از یک پایه ارتقاء می‌توانند برخوردار شوند.
تبصره ۴: شرکت‌هائی که در مرحله ارتقاء رتبه ج – ۲ یا ج – ۱ را کسب نمایند فقط در سه گرایش می‌توانند ادامه فعالیت دهند.
تبصره ۵: ارتقاء رتبه شامل امتیاز ارفاقی ( موضوع بند ۴ آئین‌ نامه رتبه‌ بندی ) سال اول نمی‌شود.
۳- هزینه ارزیابی مرحله ارتقاء از ۱۰ میلیون ریال تا ۲۰ میلیون ریال به تناسب حجم تغییرات خواهد بود، همچنین به دبیرخانه کانون اجازه داده می‌شود به شرکت‌هائی که دفتر اصلی آنان در شهرستان‌ها است با تشخیص خود وبا ذکر دلایل تا ۲۵ درصد تخفیف دهد.
تبصره : هزینه درخواست گرایش جدید ۱۰ میلیون ریال می‌باشد.
۴- اعتبار گواهینامه رتبه‌بندی در مرحله ارزیابی ارتقاء سه سال می‌باشد لیکن کانون هر سال بر حسب وظیفه نظارتی خود به صورت دوره‌ای از شرکت‌ها بازدید و اعتبار شاخص‌ها و امتیازات کسب شده را ارزیابی خواهد کرد .این دستورالعمل در ۲ بخش و ۴ بند و ۸ تبصره در تاریخ : ۱۳۹۱/۰۴/۰۴ به تصویب شورای عالی کانون رسید.

 موارد تاثیر گذار در ارتقا و تمدید گواهینامه های پیمانکاران :

۱-توانایی و قدرت مالی شرکتها و پیمانکاران و اندازه سرمایه آنها :

به هر میزان که شرکت تلاش بیشتری در راستای افزایش میزان سرمایه نماید، به همان میزان هم می‎تواند انتظار اخذ گرید بالاتر را داشته باشد. به عبارت دیگر هر شرکتی به منظور کسب و سود تشکیل می‎شود اما این کسب سود بسته به میزان سرمایه‎ای است که برای آن صرف شده باشد. به هر میزان که سرمایه بیشتری برای تشکیل شرکت و انجام فعالیت‌های آن صورت گرفته باشد، به همان میزان هم سود شرکت افزایش می‎یابد. به تبع این امر نیز گرید شرکت قابل ارتقا می‎باشد.

۲-میزان مبلغی کلی که شرکت ها قرارداد بسته اند :

شرکتهای تازه تاسیس برای ثبت شرکت و اخذ گرید نیازی به ارائه سوابق خود ندارند و در مقابل نائل به کسب گرید پایین می‎شوند. شرکتهایی که سابقه بیشتری داشته باشند و یا در طی زمان سابقه فعالیت آنها افزایش پیدا کرده، می‎توانند در جهت ارتقا گرید شرکت، اقدام نمایند. برای این کار باید سوابق فعالیت شرکت به همراه تعداد قراردادهای موفق را به سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور ارائه دهند.

۳- نیروهای فنی و مهندسی یک شرکت و میزان سابقه کار مرتبط آنها:

چنانچه شرکتی با تعداد کمی افراد متخصص که سابقه کار آنها نیز پایین است، رتبه نازلی را از سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور اخذ نمایند، اما به مرور زمان تعداد این افراد رو به فزونی رود و همزمان میزان سابقه کار آنان نیز افزایش یابد، می‎توانند درخواست خود را مبنی بر افزایش گرید شرکت به سازمان مربوطه ارائه دهند.

۴-قدرت رسیدن به حد نصاب موردد نیاز و متناسب با هر رشته:

یکی دیگر از شرایط ارتقا رتبه کسب حد نصاب لازم و متناسب با هر رشته قرارداد انجام شده می‎باشد. به این معنا که سازمان مدیریت و برنامه ریزی شرکتها اخذ گرید را در ۱۱ رشته:

۱- ساختمان

۲- راه

۳- حمل و نقل

۴- تاسیسات

۵- کشاورزی

۶- آب

۷- مرمت آثار باستانی

۸- کاوش‌های زمینی

۹- ارتباطات

۱۰-نفت و گاز

۱۱- نیرو

اعلام کرده است که برای اخذ گرید در هر رشته متفاوت از دیگری می‎باشد.


نوشته شده در : دوشنبه 5 شهریور 1397  توسط : سامان حسنی.    نظرات() .

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات